Michel Dikovec werd geboren op 7 juli 1957 in Leut, België.
Hij begon zijn muzikale opleiding op tienjarige leeftijd aan de Muziekacademie van Maasmechelen. Zijn passie voor muziek werd al snel een belangrijk deel van zijn leven, en op achttienjarige leeftijd besloot hij hogere muziekstudies te volgen aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel.
Tijdens zijn studies voorzag hij in zijn eigen onderhoud door privélessen muziek te geven, op te treden met dansorkesten en allerlei studentenjobs uit te voeren.
Aan het Conservatorium studeerde hij piano bij Myriam Schroyens, orkestdirectie bij Ronald Zollman en koordirectie bij Juliaan Wilmots. Zijn opleiding omvatte ook toonzettingstechnieken, geschreven harmonieleer, pedagogie en muziekgeschiedenis.
Hoewel muziek zijn grote passie bleef, dwongen de praktische realiteiten van het leven hem uiteindelijk om een professionele loopbaan in de commerciële sector na te streven.
Zijn verlangen om te componeren ontstond toen hij ongeveer vijftien jaar oud was. Sterk aangetrokken door zowel populaire muziek als jazz, was hij toen al op zoek naar een eigen muzikale taal en klank. In de loop der jaren trad hij op met dansorkesten en rockgroepen, waaronder ensembles die zijn eigen composities speelden. Hij gaf ook pianorecitals met zowel zijn eigen werken als muziek van klassieke componisten.
Als dirigent leidde Michel gedurende tien jaar het Brusselse koor Atout Chœur en was hij een jaar lang gastdirigent van La Vallée in Linkebeek.
Onder zijn leiding groeide Atout Chœur uit van een klein kerkelijk ensemble tot een concertkoor dat grote werken met volledige orkestbegeleiding uitvoerde. Tot de werken die hij dirigeerde behoren onder meer Vivaldi’s Gloria, de Te Deum van Michel-Richard Delalande, Haydns Stabat Mater, Puccini’s Messa di Gloria, het Oratorio de Noël van Saint-Saëns en de Messe solennelle de Sainte-Cécile van Gounod.
Vandaag de dag is Michel Dikovec actief als pianoleraar, waarbij hij zich in het bijzonder baseert op de pedagogische principes en de pianomethode van José Iturbi. Het lesgeven heeft hem de gelegenheid gegeven om niet alleen technische kennis, maar ook zijn levenslange enthousiasme voor muziek door te geven aan nieuwe generaties muzikanten.
Naast zijn lesgeven blijft hij componeren voor het plezier van het muzikale scheppingsproces. Zijn oeuvre omvat verschillende werken voor piano, evenals kamermuziek. Zijn muzikale taal is overwegend tonaal en melodieus, waardoor hij zich situeert binnen de bredere hedendaagse stroming die soms New Consonant Music wordt genoemd, waarin componisten moderne vormen van expressie verkennen met behoud van een sterke band met tonaliteit, harmonie en melodie.